მოგესალმებათ Psiqea!

თუ დაეჭვება მოდის, მაშასადამე რეფლექსიაც იწყება….

მაგრამ გვინდა კი დაეჭვება? მოგვწონს როდესაც ვფიქრობთ? თუ ტივტივი გვირჩევნია ზედაპირზე მოვლენების არსში ღრმად ჩახედვას … ან მეტად გვეშინია – იქ ისეთი რამ არ დაგხვდეს, რაც წლობით ნალოლიავებ წარმოდგენებს და ილუზიებს დაგვინგრევს.

მაშ გავაგრძელოთ თამაში დაეჭვების გარეშე… სამყარო ხომ ერთი ”დიდი სათამაშო მოედანია” და ჩვენ ჩვენი როლი გვერგო…  განვაგდოთ ეჭვი… თამაშს ეჭვი არ უყვარს!!!

ნუ ვანგრევთ საკრალურ სივრცეს!!! იქ განსაკუთრებული ამინდია!!!