თირეოიდექტომია “ჰარმონიკის” სკალპელით
საქართველოში ბოლო დროს ძალზე გახშირდა ფარისებრი ჯირკვლის პათოლოგიები. ადამიანურად გასაგებ ენაზე რომ ვთქვათ და რასაც ვუწოდებთ ხოლმე – ჩიყვი. საქართველო იოდდეფიციტის გეოგრაფიულ ზონად ითვლება. ერთ-ერთი მიზეზი ამ პათოლოგიის ასე გავრცელებისა სწორედ იოდდეფიციტია. მაგრამ ჩემი ღრმა რწმენით, არა ერთადერთი. საბოლოოდ, ფარისებრი ჯირკვლის პათოლოგიების მსგავსი გავრცელების მიზეზი სტრესი, გარემოს დაბინძურება, მძიმე მეტალებით დაბინძურება, ვირუსული ინფექციები და ა.შ. შეიძლება იყოს იოდის დეფიციტთან ერთად.
დავუბრუნდეთ იოდის დეფიციტისა და ორგანიზმისთვის მისი არასაკმარისი მიწოდების ყველაზე ხშირი გამოვლინებაა დიფუზური (მთელი ფარისებრი ჯირკვლის გადიდება) ეუთირეოიდული (არატოქსიური) ჩიყვი, მიმდინარე ჯირკვლის ფუნქციის დარღვევის გარეშე. იოდის დეფიციტის პირობებში ფარისებრი ჯირკვლის გადიდება კომპენსატორული რეაქციაა, „სამშენებლო მასალის“ – იოდის ნაკლებობის პირობებში თირეოიდული ჰორმონების საკმარისი რაოდენობის სინთეზის უზრუნველსაყოფად. იოდის დეფიციტის ყველაზე ხშირი გამოვლინება კვანძოვანი ჩიყვის განვითარება გახლავთ. ქალებში კვანძები 2-4-ჯერ უფრო ხშირად ვლინდება. სხვადასხვა სტატისტიკური გამოკვლევებით დადგენილია, რომ ფარისებრი ჯირკვლის ერთეული კვანძების ავთვისებიანობის შესაძლებლობა მხოლოდ 5 %-მდეა.
რატომ არ უნდა მოვიტყუოთ… თურმე ცხვირს რამდენი რამ სდომებია…
ამ ფორუმ.გე-ს გადამკიდე, უფრო სწორედ ერთი თემის, რინოპლასტიკით დავინტერესდი. მარტივად ვიტყვი – ცხვირის ოპერაციით. ამ დაინტერესებისას ისეთი დეტალები აღმოვაჩინე, რაზეც ადრე წარმოდგენაც კი არ მქონდა. მკითხავთ, მოგცლიაო. მაგრამ მოდერი ვარ და ისე გამოდის, ხანდახან გოგონების გაშველება მიხდება. ერთი სიტყვით, დამაინტერესა, მაინც რა არის ეს ცხვირის ოპერაცია და როგორც წესი ჩემს საყვარელს ინტერნეტს მივმართე.
სოციალური მედია სკოლაში
დოდკას ბოგზე გადავაწყდო მეტად საინტერესო სახელმძღვანელოს “სოციალური მედია სკოლაში”. მისი ავტორია სანდრო ასათიანი. ვისაც დაგაინტერესებთ, მართლაც კარგადაა ინფორმაცია გადმოცემული.
გამოკითხვა: ქართული სამედიცინო რესურსები
რეპროდუქციული ჯანმრთელობა – ეს არის ფიზიკური, გონებრივი და სოციალური კეთილდღეობის მდგომარეობა, რომელიც ცხოვრების ყველა ეტაპზე რეპროდუქციულ სისტემასთან არის დაკავშირებული. რეპროდუქციული ჯანმრთელობა გულისხმობს, რომ ადამიანს აქვს უნარი გააჩინოს შთამომავლობა, აირჩიოს სად და როგორ, რა პირობებში და რა სიხშირით გააკეთოს ეს, ქონდეს დამაკმაყოფილებელი და უსაფრთხო სექსუალური ცხოვრება. ამაში იგულისხმება ქალთა და მამაკაცთა უფლება, მიიღონ ინფორმაცია და ხელი მიუწვდებოდეთ ოჯახის დაგეგმვის უსაფრთხო, ეფექტიან, ხელმისაწვდომ და მისაღებ მეთოდებზე, აგრეთვე, ჯანდაცვის შესაბამისი მომსახურების მიღების უფლება, რაც ქალებს აძლევს ორსულობის პერიოდისა და მშობიარობის უსაფრთხოდ გადატანის საშუალებას.
რეპროდუქციულ ჯანმრთელობაზე ზრუნვა განისაზღვრება როგოც ერთობლიობა მეთოდების, საშუალებების, ტექნოლოგიების და მომსახურების, რომლებიც ხელს უწყობენ რეპროდუქციულ ჯანმრთელობას და კეთილდღეობას ამ სფეროში არსებული პრობლემების გადაწყვეტითა და თავიდან აცილებით. ის აგრეთვე გულისხმობს სექსუალურ ჯანმრთელობასაც, რომელიც გულისხმობს პიროვნებებს შორის ურთიერთობების სრულყოფას, და არა მხოლოდ კონსულტაციებს და მკურნალობას სქესობრივი გზით გადამდებ დაავადებებზე და მათგან თავდაცვაზე.
მიუხედავად ინტერნეტ საინფორმაციო სივრცის მეტ-ნაკლები გაჯერებისა სამედიცინო ინფორმაციით, ქართულ ინტერნეტ-სივრცეში არ არის ერთიანი საინფორმაციო რესურსი, რომელიც ერთად შეკრებს ყველა პრობლემას, რომელიც დაკავშირებული იქნება რეპროდუქციულ ჯანმრთელობასთან, უსაფრთხო დედობასთან, რეპროდუქციული ორგანოების ონკოლოგიური დაავადებების სკრინიგთან, ბავშვის ჯანმრთელობასთან. უმეტესწილად საზოგადოების არაინფორმირებულობა ბევრ საკითხებში, მისი განათლების დაბალი დონე წინაპირობაა უკვე დაგვიანებული მკურნალობისათვის.
ამიტომ, მიიღეთ ამ გამოკითხვასი მონაწილეობა:
https://spreadsheets.google.com/viewform?formkey=dHIwazlNTFdtd01iVWIxNHdQYllXT1E6MQ
“კეთილი ადამიანები”?
ამ ბოლო დროს შაბათობით სამ საათიანი კურიერის შემდეგ ტელევიზორს ვრთავ, ძველ ქართულ ფილმებს უჩვენებენ. დღესაც იყო ერთი ასეთი ფილმი: „კეთილი ადამიანები“. ყველას გაქვთ ალბათ ნანახი ის. თუ არა, ამ ბმულზე შეგიძლიათ გაიხსენოთ ან იხილოთ. ფილმის პირველი ჩვენება 1961 წლის 15 ნოემბერს შემდგარა საკავშირო ეკრანზე, თითქმის 50 წლის წინ. აქ არ მინდა არც მის მხატვრულ ღირებულებაზე ვისაუბრო, არც მსახიობთა თამაშზე ან რეჟისორულ ნამუშევარზე. უბრალოდ, მხოლოდ ემოციურ განასერში მინდა ეს ყველაფერი განვიხილო. Read more »
ემოციების მატრიცა
არტ ლებედევი
12 ოქტომბერი 2006
ნებისმიერ ადამიანს უპრობლემოდ შეუძლია აჩვენოს სად მდებარეობს „ზევით“ და „ქვევით“.
პრაქტიკულად ყველა დაეთანხმება იმას, რომ მიმართულება „წინ“ - მარჯვნივ იყურება, „უკან“ – მარცხნივ. დასავლურ კულტურაში ამ მოსაზრებას წერის მიმართულება, საათის ისრის სვლა (ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს გამოგონება) ამყარებს, აგრეთვე ბევრი ადამიანი საკუთარი სიცოცხლის მსვლელობას გზად, წინ სვლად რომ შეიგრძნობს, ესეც.
არ მიყვარს გაგრძელებები… ხელოვნებაში დაუსრულებელი სჯობს….
გემოვნებაზე დავა ერთგვარი უგემოვნობაა. რაღაც მოგწონს ან გიყვარს, რაღაც კი გეზარება. შენს აზრი თავს მოახვიო ვინმეს, უკიჟინო რატომ არ მოგწონსო, პატარა თავხედობა ერთგვარი ამბიციებით გაბერილი პერსონისა. ხშირად შეფასების ჩვენეული პრიზმა მოვლენებს ისე გარდატეხავს როგორც ჩვენ გვინდა და განზე გვრჩება სხვა… ამიტომ, რაზეც ვამბობ არ მომწონს მეთქი, სულაც არ მინდა სხვასაც არ მოსწონდეს… და ის რაც სხვას სიამოვნებს, სრულიადაც არაა აუცილებელი მეც მხიბლავდეს. Read more »
ხვადი „თბილისის მერია“, „ნახმარი-უხმარი“ და ქართული „ლოგინის სურნელი“…
ამ ბოლო ხანებში სატელევიზიო თუ ჯერ კიდევ ინტერნეტ-სივრცეში გამოჩენილ ქართულ რეკლამებში ძალუმად იგრძნობა „ლოგინის სურნელი“… ჰო, სწორედ ლოგინის და არა ეროტიზმის ან სიყვარულის ან სექსუალობის… ერთში „მტყვნელად“ /მომიტევეთ, ზუსტად შეესაბამება/ არც მეტი, არც ნაკლები „თბილისის მერია“ გვევლინება, ხოლო მეორეში სახმარ ობიექტად „მანქანა“… რა მნიშვნელობაა ეს „ნახმარი“ ობიექტი კაცის ნახმარი იქნება თუ ქალის? ორივეგან უხეშად „ნახმარია“. აი, ძალიან არ მიყვარს ბაბუა ფროიდის, ძია იუნგის და ბიძია ფრომის ან რაიხის მოშველიება ხოლმე რაიმეს ანალიზისას, და მეცინება, სულ სექსუალობის, ლიბიდოს, სუბლიმაციის ან ქვეცნობიერში „რაღაცეების“ ძიება რომ ხდება ხოლმე გარკვეულ ტექსტებში… ჰოდა, ახლა ვინმემ რომ დამაბრალოს, „ინტელექტუალურად მასტურბირებო“, არ გავბრაზდები… მინდა თუ არ მინდა ჩვენს ფარულ სურვილებს უნდა შევეხო და რა ვქნა? Read more »
